هالوپریدول

هالوپریدول
  • شرح محصول: هالوپریدول 5%
  • دسته دارویی: اعصاب و روان/ضدسایکوز
  • نام تجاری: هالوپریدول مینو 5%
  • شرکت تولید کننده: شرکت دارویی، آرایشی و بهداشتی مینو

طبقه‌بندی فارماكولوژيك: دسته بوتيروفنون
طبقه‌بندی درماني: ضد سايكوز
طبقه‌بندی مصرف در بارداري: رده C
اشكال دارويي:
Tablet: 0.5،2.5mg
Injection: 5.50 mg/ml
Solution: 2mg/ml
موارد و مقدار مصرف:
الف) اختلالات سايكوتيك
بزرگسالان: مقدار مصرف براي هر فرد و علائم مختلف جداگانه تعيين مي‌شود. ابتدا، مقدار 5-5/0 ميلي گرم دو يا سه بار در روز از راه خواكي يا 5-2 ميلي گرم هر 8-4 ساعت از راه تزريق عضلاني مصرف مي‌گردد، و درصورت نياز، براي كنترل سريع علائم، مقدار مصرف به سرعت افزايش مي‌يابد. حداكثر مقدار مصرف خوراكي mg/day100 است. مقادير بيش از 100 ميلي‌گرم براي موارد بسيار شديد و مقاوم مصرف شده است.
كودكان 3 تا 12 سال با وزن 15 تا 40 كيلوگرم: با دوز 5/0 ميلي گرم خوراكي روزانه كه در دو يا سه دوز منقسم شروع مي‌شود. اين دوزاژ مي‌تواند به اندازه 5/0 ميلي گرم روزانه در فواصل 5 تا 7 روز افزايش يابد. ادامه درمان با دوزاژ  mg/kg15/0 - 05/0 روزانه در دو يا سه دوز منقسم مي‌باشد.
ب) كنترل اختلالات سايكوتيك مزمن در بيماراني كه به درمان طولاني مدت احتياج دارند
  بزرگسالان: مقدار 100 ميلي گرم از هالوپریدول دكانوات هر چهار هفته تزريق عضلاني مي‌شود
پ) كنترل تیک و صداهاي ناخواسته در سندرم Gilles de la Tourette
بزرگسالان: مقدار 2-5/0 ميلي گرم دو يا سه بار در روز از راه خوراكي مصرف مي‌شود. مقدار مصرف بر حسب نياز افزايش مي‌يابد.
كودكان 12-3 ساله: مقدار  mg/kg/day 075/0 - 05/0 در دو يا سه دوز منقسم مصرف مي‌شود.
ث) دليريوم
بزرگسالان: 1 تا 2 ميلي گرم وريدي هر 2 تا 4 ساعت
مكانيسم اثر:
اثر ضد سايكوتيك: به نظر مي‌رسد هالوپريدول با انسداد شديد پس سيناپسي گيرنده‌هاي دوپامين در سيستم اعصاب مركزي (CNS)، اثرات ناشي از دوپامين را مهار مي‌سازد. اثرات فارماكولوژيك اين دارو شبيه داروهاي ضد سايكوتيك پيپرازيني است. مكانيسم اثر هالوپریدول در سندرم Gilles de la Tourette مشخص نيست.
هالوپريدول داراي بسياري از اثرات محيطي و مركزي ديگري نيز مي‌باشد. اين دارو اثرات ضد كولينرژيك محيطي ضعيف و ضد استفراغ دارد و گيرنده‌هاي آلفا و گانگلیوني را مسدود مي‌كند و فعاليت ناشي از هيستامين و سروتونين را مهار مي‌سازد. از مهم‌ترين عوارض جانبي اين دارو عوارض اكستراپيرامیدال است.
موارد منع مصرف و احتياط:
موارد منع مصرف: حساسيت مفرط شناخته شده نسبت به هالويريدول و فنوتيازين‌ها، اختلالالت همراه با اغما، پاركينسون يا ضعف .CNS
موارد احتياط: در سالماندان يا بيماران ضعيف، در بيماران با سابقه تشنج، اختلالات الكترو انسفالوگرام، مشكلات قلبي- عروقي، آلرژي، گلوكوم با زاويه بسته، يا احتباس ادرار و در كساني كه داروهاي ضد انعقاد، ضد تشنج، ضد پاركينسون يا ليتيم مصرف مي‌كنند با احتياط مصرف مي‌شود.
تداخل دارويي:
مصرف همزمان با داروهاي مقلد سمپاتيك، از جمله اپي نفرين، فنيل افرين، فنيل پروپانول امين، افدرين و داروهاي كاهنده اشتها، ممكن است اثرات بالا برنده فشار خون وتحريك كننده اين داروها را كاهش دهد.
هالوپريدول ممكن است پاسخ فشار خون به داروهاي كاهنده فشار خون را كه از طريق مركزي عمل مي‌كنند، مانندگوانتيدين، كلونيدين، متيل دوپا و رزپين، مهار سازد.
مصرف همزمان با داروهي مضعف CNS، مانند الكل، داروهاي ضد درد، باربيتوراتها، داروهاي مخدر، آرام بخشها و بي‌هوش‌كننده‌ عمومي و بي‌حس كننده نخاعي و اپي دورال، يا سولفات منيزيم تزريقي موجب بروز اثرات اضافي مي‌شود.
مصرف همزمان با داروهاي ضد ارتيمي، مانند كينيدین، دیزوپيراميد ياپروكائين آميد موجب افزايش ميزان بروز آریتمي قلبي و اختلال در انتقال مي‌شود.
مصرف همزمان با اترپين يا ساير داروهاي ضد كولينرژيك، از جمله داروهاي ضد افسردگي، مهار كننده‌هاي MAO، فنوتيازين‌ها، ضد هيستامين‌ها، مپريدين و داروهاي ضد پاركينسونيسم موجب رخوت بيش از حد، انسداد فلجي روده، تغييرات بينايي و یبوست شديد مي‌شود.
مصرف همزمان با نیترات ها موجب بروز کمی فشار خون می شود.
مصرف همزمان با متريزاميد خطر تشنجات را افزايش مي‌دهد.
داروهاي مسدود كننده گيرنده‌هاي بتا- آدرنرژيك ممكن است متابويسم هالوپريدول را مهار كرده و غلظت‌هاي پلاسمايي و سميت دارويي را افزيش دهند.
مصرف همزمان با پروپيل تيواوراسيل خطر آگرانولوسيتوز را افزايش مي‌دهد.
مصرف همزمان با ليتيم ممكن است موجب مسموميت شديدنورولوژيك همراه با يك سندرم شبه آنسفاليت، وكاهش پاسخ درماني به هالوپريدول شود.
هالوپريدول ممكن است اثر درماني بروموكريپتين بر روي ترشح پرولاكتين راخنثي كند.
هالوپريدول ممكن است اثرات تنگ كننده عروق دوپامين راكاهش دهد.
هالوپريدول ممكن است موجب كاهش اثر بخشي و افزايش مسموميت لوودوپا شود.
هالوپريدول ممكن است متابوليسم فني توئين را مهار كرده و سميت آن را افزايش دهد.
آنتي اسيدها و ضد اسهالهاي محتوي آلومينيوم و منيزيوم، جذب دارو را كاهش می دهند؛ حداقل 2 ساعت بين مصرف اين داروها فاصله باشد.
فنوباربيتال مي‌تواند ترشح كليوي دارو را افزايش دهد.
ریفامپین میتواند سطح و کارآیی هالوپریدول را کاهش دهد. بیمار به دقت مونیتور شود.
استفاده توام با الكل ممكن است باعث افزايش دپرسيون CNS شود.
مصرف زياد سيگار مي‌تواند باعث افزايش متابوليسم هالوپريدول شود.
عوارض جانبي:
اعصاب مركزي: نشانه‌هاي اكستراپيراميدال شديد ديسكينزي ديررس،رخوت، خواب آلودگي، سندرم نورولپتيك بدخيم، سرگيجه، سردرد، بي خوابي.
قلبي – عروقي: تاكي كاردي، تغييرات EKG، هيبرتانسيون، هيپوتانسيون
چشم: تاري ديد
دستگاه گوارش: خشكي دهان، يبوست، تهوع، استفراغ، بي‌اشتهايي، اسهال، سوء هاضمه
اداري- تناسلي: احتباس ادرار، پرياپيزم، بي‌نظمي قاعدگي
خون: لكوپني، لكوسيتوز
نكات قابل توصيه به بيمار:
1-    تا مشخص شدن پاسخ CNS به دارو، از انجام فعاليتهايي كه نياز به هوشياري كامل و تعادل خوب پسيكوموتور دارند، خودداري كنيد. خواب آلودگي و سرگيجه معمولا بعد از چند هفته مصرف دارو قطع شود.
2-    از مصرف همزمان دارو يا الكل يا داروهاي مضعف ديگر خودداري كنيد.
3-    از قطع ناگهاني مصرف دارو خودداري شود مگر آنكه عوارض شديد جانبي بروز كند. در صورت ضرورت قطع دارو دوز دارو را در مدت چند هفته كم كنيد.
مصرف در سالمندان:
1-    مصرف اين دارو مخصوصا براي درمان آشفتگي همراه با زوال عقل پيري مؤثر است.
2-    بيماران سالخورده معمولا به مقادير اوليه كمتر و تنظيم تدريجي‌تر مقدار مصرف احتياج دارند.
3-    ديسكينزي تأخيري در افراد سالمند به ويژه در خانم‌هاي مسن بيشتر اتفاق مي‌افتد.
مصرف در كودكان: مصرف هالوپريدول به صورت خوراكي در كودكان كوچكتر از سه سال توصيه نمي‌شود.
توجه: درصورت مصرف اتفاقي مقادير بيش از حد مجاز اين دارو سريعا به نزديكترين مركز درماني مراجعه نماييد.


نظر سنجی محصول

نام و نام خانوادگی:
*پست الکترونیک:
*متن پیشنهاد: